پايان نامه اي كه در دست داريد پيرامون تربيت صدا و بيان بازيگر است، چه بازيگر صحنه و يا سينما. در اين پايان نامه به منظور تامين معرفت نظري و هم عملي براي خواننده، نخست تاريخچه مفهوم بيان و فن بيان به ميان آورده شده و سير تحول اين علم در طول تاريخ مورد بررسي قرار گرفته و سپس جايگاه زبان در تأتر مطرح گرديده است.
پس از اين، در بخش دوم به معرفي اندامهاي گفتار، اندامهاي تنفسي، آواي صداهاي زبان فارسي و ارايهي تمرين هايي در خصوص آنها پرداخته شده است. در بخش سوم عناصر كيفي صدا يا آواهنگ (لحن) مورد بررسي قرار گرفته و بدنبال آن در بخش چهارم اندامهاي تشديد كنندهي ”آوا“ معرفي گرديده است و همچنين ذكر تمرين هايي چند براي تربيت هر يك از آنها. در خاتمه به عنوان ضميمه مفهوم زمان و زمانبندي (ضربآهنگ، شتاب، و…) را به ميان آورده ايم و از نقش و لزوم رعايت اين عناصر در اجرا سخن گفته ايم.
تدارك پايان نامه با روش تركيبي صورت گرفت. بدين معنا كه بخش يكم، تاريخچه، عليالاصول به روش توصيفي پيش رفت و به سرانجام رسيد، و سه بخش ديگر به روش تجربي.
فهرست مطالب
عنوان صفحه
مقدمه………………………………………………………………………………… 1 بخش اول: تاريخچه ……………………………………………………………….. 8 - چشم انداز تاريخي صدا و بيان …………………………………………………………………… 8
- زبان در تاتر ………………………………………………………………………………… 30 بخش دوم: تكلم……………………………………………………………………. 51